Porady

Przydatne informacje, które powinny zainteresować każdego właściciela czworonoga.

więcej


Galeria

„Profilaktyka przeciwpasożytnicza”

Istnieje wiele pasożytów, które mogą zagrażać zdrowiu i życiu zwierząt. Niektóre z nich są niebezpieczne również dla ludzi!

Oto kilka najbardziej powszechnych pasożytów:

1. ektopasożyty

• pchły: pchła kocia (Ctenocephalides felis), pchła psia (Ctenocephalides canis). To małe, spłaszczone bocznie owady, które są żywicielami pośrednimi dla tasiemców . Ich cykl rozwojowy trwa w optymalnych warunkach około 4 tyg., może się jednak przedłużyć, gdyż poczwarki pcheł są oporne na niekorzystne warunki środowiska. Samice pcheł ssą krew zwierząt i ludzi, potem składają jaja w środowisku zewnętrznym, z których wylęgają się larwy, zamieniające się w poczwarki, a te następnie w dorosłe pasożyty. Prócz wędzących miejsc po ukłuciach pcheł, na sierści widać często ciemne odchody pchle. Dodatkowo zarówno zwierzęta jak i ludzie mogą zarazić się zjadając przypadkowo pchłę z larwą tasiemca.

• kleszcze: kleszcz pospolity (Ixodes ricinus), kleszcz łąkowy, kleszcz psi należą do krwiopijnych roztoczy, atakujących zwierzęta i ludzi. Przenoszą wiele niebezpiecznych chorób m.in. u psów babeszjozę, ehrlichiozę. Spotykane są również borelioza czy wirusowe zapalenie mózgu. Cykl rozwojowy jest długi (stadia larw i nimf)1-3 lat i przebiega w środowisku zewnętrznym.

Dlatego tak ważne jest stosowanie w okresie od wiosny do późnej jesieni środków przeciwko pchłom i kleszczom np. spot- on tzw. kropelki na skórę (ich okres działania waha się w granicy 4 tyg.) lub obroże przeciwpchelne (niektóre z nich działają nawet do 7 m-cy). Wszystkie bezpieczne preparaty są dostępne u lekarzy weterynarii.

2. endopasożyty

• glisty: glista psia (Toxocara canis), glista kocia (Toxocara cati) – należą do nicieni, postacie dorosłe, które można znaleźć w kale przypominają „białe makaroniki”długości ok 10cm. Okres od połknięcia inwazyjnej larwy do występujących w kale jaj to 3 tyg. u psów i 8 tyg. u kotów. Szczenięta mogą zarażać się larwami już w życiu płodowym, natomiast szczenięta i kocięta mogą zarazić się larwami z mlekiem matki. Starsze psy i koty zarażają się inwazyjnymi jajami ze środowiska lub koty np. polując na gryzonie , ptaki. Larwy inwazyjne powstają w ciągu 2-7 tyg. w wydalonych jajach, dlatego SPRZĄTAJMY PO NASZYCH PUPILACH, świeży kał nie zagraża innym zwierzętom i ludziom.

• tasiemce: tasiemiec psi (Dipylidium caninum) – to tasiemiec którym zarażają się zwierzęta i ludzie przez połknięcie pchły z larwa tasiemca, tasiemiec bąblowcowy (Echinococcus granulosus)- to wyjątkowo niebezpieczny pasożyt. U psów i kotów rozwija się postać dorosła. Z kałem zwierząt wydalane są jaja, które mogą się przyklejać do okrywy włosowej. Źródłem zarażenia mogą być dla ludzi nie umyte owoce i warzywa. Z połkniętych jaj wydostają się larwy, wędrujące do narządów wewnętrznych.

• Włosogłówki (Trichuris vulpis) – zarażenie jajami z zanieczyszczonego środowiska zewnętrznego.

• Tęgoryjce ( Ancylostoma caniunum) – zakażenie przez zanieczyszczoną larwami glebę, nosicieli nieswoistych np. myszy, drogą laktogenną, aktywne wnikanie larw przez skórę. Niebezpieczne również dla ludzi!

• Toksoplazma (Toxoplasma gondii)- ten mały pierwotniak wywołuje wiele kontrowersji wśród ludzi. Cały cykl rozwojowy zachodzi tylko u kotowatych! Także psy nie zagrażają człowiekowi, a koty tylko w czasie siewstwa oocyst w kale (od jednego dnia do 3 tyg.). Psy i koty mogą zarazić się poprzez: zanieczyszczoną glebę, surowe mięso, poprzez łożysko, z mlekiem matki. Nie wszystkie zarażone koty są siewcami oocyst! Po pierwszym zarażeniu u większości kotów wytwarza się trwała odporność. Chcąc stwierdzić obecność oocyst w kale kota, trzeba wykonać badanie koproskopowe u lekarza weterynarii.

• Lamblia (Giardia duodenalis)- jest to pasożyt wielu gatunków zwierząt i ludzi. Niektóre genotypy są zaraźliwe zarówno dla zwierząt jak i ludzi. Młode psy i koty są często bezobjawowymi siewcami cyst giargii ( okres siewstwa to ok 4 tyg.) U szczeniąt lub kociąt pasożyt ten może powodować niebezpieczne dla zdrowia i życia biegunki, wymioty. Dlatego ważne jest odrobaczanie młodych zwierząt! Jednokrotne podanie środka przeciw pasożytniczego nie przyniesie pożądanego efektu. Zaleca się min. 3 -4 krotne odrobaczenie w pierwszych miesiącach życia szczeniaków i kociaków. Warto przeprowadzać profilaktyczne odrobaczanie zwierząt co 6 m-cy (wychodzące koty nawet co 3 m-ce). Na rynku istnieje wiele rodzajów i form preparatów przeciw robakom wewnętrznym – tabletki, pasty, zawiesiny, a także spot- on (wygodna forma dla kotów, płyn wylewany na skórę). Najlepiej przeprowadzać profilaktyczne okresowe badanie kału, które wykona lekarz weterynarii.